Hâl Tercümesi Şiiri - Halim Yusuf Pilavcı

Hâl Tercümesi

Biraz karanlığım;
ışığı kapatmadım aslında,
kendiliğinden oldu.
Eşyalar yerli yerinde,
ama gölgeleri fazla konuşuyor.

Korkuyorum bazen;
nedensiz değil,
sadece sebebi cümleye sığmıyor.
Kalbim kapı aralığı gibi,
hem açık hem tedirgin.

Mutluyum da.
Çayın buharında,
bir sandalyenin boşluğunda,
günlük şeylerden sızan
küçük, inatçı bir sevinç var.

Ama içimde
ölenlere dair bir özlem dolaşıyor.
Sesleri duvara sinmiş,
isimleri çekmecelerde duruyor.
Onlar yok;
ben biraz eksik bu yüzden.

Geceleri kendime bakıyorum,
çok uzun sürmüyor.
Çünkü insan
fazla bakınca kendine
yoruluyor.

İşte böyleyim:
Ne tamamen karanlık,
ne aydınlığa ikna.
Yaşıyorum;
sessizce,
hatırlayarak.

Halim Yusuf Pilavcı
25.01.2026