Derdiyle dertlenmedi kimse hâl’ini,
Dert bildi herkes kâl’ini.
Eyledi kâl’i, anlattı ahvâli,
Söyleyeni, söyleteni dil zannetti.
Ey dil! De hele sen ne der isen,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta