Koç yiğitler diyarı Anadolu
Yediden yetmişe kahraman dolu
Toprağı sulamış şehitler kanı
Evliyalar erenler ana yurdu
Kim sevmez ki aziz cennet vatanı
5 Şubat gecesi 4.17 sabaha karşı
Kıyamet koptu çöktü binalar
Göklere çıktı feryatlar geceyi yırttı
Kelebek kanadı sessizliğinde uçtu
Bir bir Yaradana ulaştı çanlar
Kimse seni sevmesin benden başka
Seni görse bülbüller düşer aşka
Bakışın gülüşün inan bambaşka
Sözlerin gözlerin çağırır aşka
Temmuz sıcağında rüzgar gibisin
Çakırdır efemin gözleri çakır
Kama kını sedef ile bakır
Körüklü çizmesi acem kuşağı
Namına nam katar efeme bakın
Yarasına tuz basar dağlar inletir
Bu çeşmenin tası kalaylı bakır
Sevdiğim gözlerin rengarenk çakı
Ufak tefektir yürür fıkır fıkır
Dünya malı bir yana yar bir yana
Uykudan mı uyandın gözlerini mahmur
Kır atımın yükü ipektir aman
Gide gele yolları tükettim aman
Öyle bir yar sevdim sizin diyardan
Çakır gözlerine vuruldum aman
Hey herkes bulur gönlünün eşini
Yaradan yapar sevenin işini
Kırat kişner gösterir dişini
Kır at ile damat bilir işini
Yürek dayanmaz yarin cilvesine
İki acı birden sineler yanar
Mezarcı mezarları derin kazar
Yürekte acılar bacılar ağlar
Candan dostlar yanar duyanlar yanar
Dünyayı terk ettik bir bir tabutta
Dağında gezer eliğin
Öter kınalı kekliğin
Mert olur candır yiğidin
Çok şirinsin can Erzincan
Yeşil şirin bağların var
Boncuk boncuk üstüne dizdim
Aşka düştüm alemi gezdim
Keşke sevmez olaydım aman
Ben bu tatlı canımdan bezdim
Kimi ağlar kimide güler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!