Menzilimiz uzak yolumuz yokuş
Karanlık fikre ışık ol sen pirim
Aşk ile sohbetin candan bir bakış
Nazar eyle bize hu diye diye
Pirimin gülleri dost için acar
Dost bildiğim dostum canım dediğim
Yalan dolana kaptırmış kendini
Sırtıma sapladı dost hançerini
Kanım akmıyor göz yaşım sel olur
Bir ateş yaktı küllerim savruldu
Dost olmadan meşk olmuyor
Gönül dostsuz zevk almıyor
Mızrap vurur teller inler
Garip garip yürek titrer
Mihman olursan gönülle
Doldur saki dert alanı içelim
İçelim bu gece sarhoş düşelim
Kabuk bağlayan yarayı deşelim
Bize bizden başka yaren dost olmaz
Kemale erdi geçiyor yaşımız
Dağ başında ulu bir çınar
Çınarın altında garip yatar
Sarı çiçek açmış kabrinde
Sıra ortak yosunlu taşlar
Hakka çıkmış dostun yolları
Hasta gönlüm hasta gönlüm
Felek vurdu yasta gönlüm
Dermansız dertlere düştüm
Kaderime küstü gönlüm
Viran olur hanem yurdum
Dünya çile hane çekerim bende
Haktan yazılmış kaderimdir böyle
Acılar yaşatmadı güle güle
Gam yükünü çeker kader kervanım
Yılmam yıkılmam bu çile yolunda
Koluna tak çiçek sepeti
Çingene dünyanın güzeli
Aklıma düştün sen yine
Salla kalçayı at göbeği
Fırfırlı eteği seversin
Acılar çöker bağrıma yanarım
Feryat ettikçe ah çeker ağlarım
Halden hale türlü donlar giyerim
Ateşim var tütmez külüm dumanım
Zengini fakiri yaratan Allah
Yolcuyuz dünyada gelip geçmeye
Acı tatlı her çileyi çekmeye
Ne ekersek kucak kucak biçmeye
Kimine bağ bahçe vermiş var eden
Özüne döndürür bir gün yaradan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!