Kullara verdin sen, has nimetini,
Kul bilmez oldu şükür hürmetini.
Bitmez sandı, dünyalık servetini,
İnsan görmez oldu, hakk rahmetini.
Bilmez dünyalık mal sığmaz kabire,
Kul doymaz ki? ister haktan habire.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta