Kullara verdin sen, has nimetini,
Kul bilmez oldu şükür hürmetini.
Bitmez sandı, dünyalık servetini,
İnsan görmez oldu, hakk rahmetini.
Bilmez dünyalık mal sığmaz kabire,
Kul doymaz ki? ister haktan habire.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta