Hakikatın Sesi Şiiri - Sadık Kocabaş

HAKİKATİN SESİ
Gönül deryasına daldığım zaman,
Sözlerim bendinden taşar da gider.
Aşkın ateşiyle yandığım zaman,
Dumanım arşlara aşar da gider.

Hakikat yolunda attım adımı,
Zemzemle yıkadım her muradımı.
Söylemem yad ele gizli tadımı,
Cahil bu sevdaya şaşar da gider.

Ezelden yazılmış bizim yazımız,
İnler her perdede dertli sazımız.
Hüda'ya emanet can niyazımız,
Ruhumuz menzile koşar da gider.

Ocakzade soyum, pınardır özüm,
Güneşten feyz alır her iki gözüm.
Pirlerin yolunda doğrudur sözüm,
Münkirler çukura düşer de gider.

Bektaşi yolunda kıldık kararı,
Gördük bu sevdayla külli yararı.
Dostun cemalidir canın efkarı,
Hasretin bağrımı deşer de gider.

Gönül kalemine mürekkep dolmaz,
Aşkla açan çiçek sararıp solmaz.
Kalemsiz Şair’den başkası bilmez,
Mürekkep kâğıtta pişer de gider.
Kalemsiz Şair