Hakikati bildiği hâlde susanlar, Sessizliğiyle büyütür karanlığı. Vicdanını korkuya teslim edenler, Kaybeder insanlıktan kalan onuru.
Ama bir yiğit çıkar her çağda, Gerçeği haykırır en gür sesiyle; Çünkü bilir ki suskunluk değil, Hakikattir yarınları değiştiren.
Kimi, atasından ne gördüyse odur der,
Sormaz nedenini, aramaz gerçeği. Yanlışı gelenek diye savunur, Doğruyu söyleyene düşman kesilir.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta