Gönle düşen kıvılcım değil, bir evren sancısıymış bu, Avuçlarımızdan sızan zaman, meğer ezelin sükûtuydu.
Adım başı dizilen yaşlar, alnıma mühürlenen bir gurbet, Peşimde uzayan o gölge, aslında senden gelen bir davet.
Issızlıkta kalabalığı değil, o tekliği fısıldayan sessizlik, Kalabalıkta kendimi bulduğum o mukaddes yalnızlık.
Bir yanım eski bir sızı, duvarlara kazınan o ilk yara,
Bir yanım aramızda boğulan, o uçsuz bucaksız, mavi derya.
Ben akıntıya tutulan bir talibim, sen kıyısındaki o ebediyet, Aynı ormanda kaybolup, aynı nura sapan o iki hasret. Ardımızda suskun dağlar, şahitlik ederken bu sessiz aşka, Gönle ağır bir mühür gibi çöken, o tarifsiz, sonsuz sükûnet.
Sayılı nefes biter mi, ömür o dar boğazdan geçer mi?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta