Hakikat Meydanı Şiiri - Raif Kemal Taner

​Şu fani mülkün mühre, vurulunca son mührü,
Gönül gözüyle seyret, neymiş hayatın sihri.
Tükendi bitti artık, nefsin o acı zehri,
Menzile varan canlar, gayrı huzur bulacak.
​
Sarayın olsa n’olur, tapun olsa ne yazar?
Kibrin bittiği yerdir, şu daracık son mezar.
Kader hükmün yazınca, boşa çıkar her nazar,
Mizan terazisinde, cümle hesap dolacak.
​
Güzelliğe güvenme, solar gider her çiçek,
Ölüm dediğin gerçek, gerisi hep bir ölçek.
Ten toprakla dolunca, ruhu Rahmet biçecek,
Hakk’a boyun eğenler, şeref ile kalacak.

Azrail bir elçidir, ne saray bilir ne han,
Sadece imandır bak, senden geriye kalan.
Sonsuzluk kapısında, sona erer bu yalan,
Vuslat şerbetini de, susayanlar alacak.