Bir yerde duruyorum.
Ne tam içindeyim dünyanın,
ne de dışında.
Hakikatin kıyısında
içeriye bakıyor gözlerim,
ama adım atmaya korkuyorum.
Çünkü biliyorum:
“Gerçek” dediğimiz şey
çoğu zaman
hazmetmeye hazır olmadığımız
acı bir aynadır.
Bakarsın,
ama gördüğün hep sensindir.
Sana ait olmayan
her şey dökülür üzerinden;
rolün soyunur,
masken düşer,
geriye yalnızca
çıplak benliğin kalır.
Dayanabilir misin kendine?
İşte bütün mesele bu.
Biz gerçeğe değil,
kendimize katlanmayı
öğrenemedik.
O yüzden sustuk,
o yüzden kaçtık;
gözlerimizi yalanla örttük
ince bir perde gibi.
Ve ben şimdi
tam bu kıyıda bekliyorum:
Bir adım hakikate,
bin adım kendime doğru.
Belki de hakikat,
ulaşılacak bir yer değil
orada yanmayı göze alanın
ateşten korktuğu andır.
S.GÖL
Seyrani Göl
Kayıt Tarihi : 9.8.2025 07:42:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!