Hissettiğim şeyin adını koyamadığım bazı tuhaf anlarım vardır benim. İşin içinden çıkamadığım sadece yoğunlaştığım. İnsanın beklentilerinin çıtasının yüksek olduğu fakat aptallığın yerini aldığını anladığım zamanlar belki de. Bencil yaklaşımların ağırlığı üzerime çöküyordur belki de. Yada insanın saçından tırnağına her şeyini dibine kadar sorguladığım o tuhaf anlar. Bir gün anlayacak insan gerçeğin her insanda devrim olmadığını. Her insanı rahata kavuşturmadığını. Hakikatin altında kabullenmek varken bu hakikatin ağırlığına dayanamadığı için kabule geçemediğini belki bir gün anlarlar. Hakikat düzen getirse de ağır gelenin içinde tahammülsüz bir kaos yaratır. Her gerçek her yerde söylenmez cümlesinin anlattığı derin mevzuyu doğru anlamak gerekir. Hakikati kabul edersin lakşn ağırlığını kaldıramayabilirsin. Burada anlaşılması gereken şey insana kaldıramayacağı bir yükün ağırlığının yüklenmemesi gerektiği... Hakikat anlatanların hayatında bile ağırken kaldırma çya gücü olmayanlara bunu dayatmak eşeğin sırtına ölü bir deveyi yüklemekten başka bir şey değil... Hakikat eğer hayatında uygulamadığın bie şeyse anlatmak anlamsızdır... Önce kendi hayatını hakikatler üzerine kurmalı ve örnek olmalı ya da susmalı...Hakikati biliyor olmak her şeyi biliyor olmak anlamına gelmiyor. İnsanların saçmaladığı nokta da buradan başlıyor... Kendinin yaşamadığı bir şeyi başkasından yaşamasını beklemek gibi bir aptallığa bürünmeleri ki biz buna dayatmak diyoruz... Ne dedik eşeğin sırtına ölü deveyi yüklemekle aynı şey...
~oya erzurumlu/MAVİ KALEM~
Kayıt Tarihi : 11.3.2026 21:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!