9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sonsuz duvarlar çöktü, etrafımdan,
Gölgem süzüldü, ıssız yatağımdan,
Ruhum soyundu, gizli kederleri,
Örtüm yırtıldı, hissiz ayağımdan.
*
Rüzgar savurur, mahzun umutları,
Kimsesiz gece yutar, bulutları,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta