Kırılır elbet bir gün, zulmün o tunç kapısı,
Değişir bu dünyanın, bu çileli yapısı.
Sanma ki derya durur, rüzgâr hep sert esecek,
Bir gün mazlumun ahı, bu tufanı kesecek.
Gözyaşıyla sulanan, filizlenir o toprak,
Gelecek mutlak bir gün, daldaki yeşil yaprak.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta