Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Nasıl oldu, birden,anlayamadım.
Sanki, bir sihirle çarpılmıştım.
Ben,aşkı çok kolay sanmıştım.
Unutmak,zor.çocukluk aşkım.

Asıl oydu,aniden,gelen,anlamadım.

Kalbimde yerin var.
Serap gibisin yar.
Aşkın yolları dar.
Aşkın kış soğuk kar.

Kalbimde yara var.

Nasıl başladı anlamadım.
Issız bir sokakta çıktın karşıma.
Yeşil gözlerinde yaşamadıklarımı.
Hiç bilmediğim duyguları tattım.

Ayrılmak için sevmedim.

Sen ellerimden gittin.
Bir kuş gibi. böcek gibi.

Altında durdum gölge ağacım.
Yaprak yaprak düştün,düştün.

Aşkımı en son eylülde gördüm.
Hani yaprak düşerken ki... hüzün.
Kulaklarımda nağme o son sözün.
Ben gitmeden bir daha düşün.

Nerede o bana yürüdüğün günler.

Seni sevmeyi çok seviyorum.
Çünkü aşkın ilhamı varlığında.

Seni aşkıma çare görüyorum.
Çünkü güzellik her yanında.

Hatırlarmısın, beni sevdiğin günleri.
Anlamazmısın seni nasıl sevdiğimi.
Anlatırmısın, o mazideki günleri.
Bir bilseydin, seni nasıl sevdiğimi.

Seni görmek, mutlu ederdi beni.

Ayrılık bitti kavuşmak zamanı.
Hüzün dindi sevinmek anı.
Hıçkırık geçti sevinci tanı.
Dargın olma isterim barışmanı.

Acıları unut hayatın kötü yanını.

Geçip gider zaman bilinmeze.
Ama aşkım böyle bir bilmece.
Adın dudaklarımda hece.
Anımsarım özlemle her gece.

Hani o bana yürüdüğün günler.

Sen bir hıçkırık.
Bazen bir kalp ağrısı.
Bir bıçak yarası.
Sen hep hastalık.

Sen geçmeyen grip.