Sadece bir İzmir var.
Başkası yok.
Sadece sevdiğim bir yar.
Başka aşk için içim tok.
Duygularım sarhoş dolaşıyor.
Hayatım sensiz boş geçiyor.
Hiç deme onu unut olmuyor.
Sensiz bu hayat bana gelmiyor.
Tutkularım başıboş çarpışıyor.
Gözlerinden gelen ışık.
Yaptı beni aniden aşık.
Kalbim değil alışık.
Aklım duygular karışık.
Sözlerinden gelen umut.
Eski şarkılarımı özledim.
En iyi guygularımı anlatan.
Bildiğim sözlerini kaybettim.
Doyasıya aşkı yaşatan.
Bitmeyecek geçmişe özlem.
Yine çaldım gönül kapını.
Sakladım içimde aşkını.
Bu kara sevda bu tanı.
Aşkımız olmasın bir anı.
Yine yaşıyorum aşkını.
Gördün mü yuva kuran kuşları.
Ne asildir o kanat çırpışları.
Ağzıyla topladığı çalı çırpıları.
Yuva dağıtanlara örnek olsun.
Gördün mü o masum çocukları.
Hiç olmadı gönlümden geçen.
Ben değilim bu kaderi seçen.
Döndün ama değişti seven.
Zaman değiştirdi her şeyi.
Sen anlamadın çektiklerimi.
Yıllar sonra seni kederde buldum.
Varamadığım durağında durdum.
Azap işlemiş içine halini sordum.
Ben olsaydım gelmezdin bu hale.
Yıllar sonra güzel yüzünü gördüm.
Anladım artık bu sevgi yaşanmaz.
Sen gittiğin gün pişman ve çaresiz.
Anladım artık eskisi gibi olmaz.
Sen olmadığın gün hicran ve çaresiz.
Anladım artık bu aşk dayanmaz.
Yine çaldım gönül kapını.
Sakladım içimde aşkını.
Bu kara sevda bu tanı.
Aşkımız olmasın bir anı.
Yine yaşıyorum aşkını.




-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...