Öyle uzak durma aşka
Yaklaş bana en güzel öpücüğü kondurayım yanağına
Seveyim seni doya doya.
Öpeyim seni doya doya.
Benimle daha da mutlu ol
1999 senesinde uyku çeşitli sebeplerle
Yedi,sekiz gündür kaf dağına demirleyince
Bir dakikalığına bile gelmeyince
Ruhunun yaşadığı çok ama çok derin acIları
Unutmadı yüreği
Çok derin acılardan feryat figan edişini
Bir zamanlar gözlük takan
Sonradan tıbbın gelişmesiyle çıkaranın
Gözleri önünde bir pazar günü
Akşam vaktine yakın
Eve walkman soktu; cırt pırtla uğraşıyor diye atılan tokatı
Unutmadı yüreği
En doğal haklarına kavuşmak
Tutkun olduklarına ulaşmak için
Vermelisin azimle,sabırla,inançla mücadele.
Asla! dönmeyi düşünmemelisin geriye.
Bil ki bir hayat yaşamak
Sevdiğim neden üzgünsün böyle
Ne oldu söyle! hangi söze darıldın
Hangi ana kızdın; hangi kalbe kırgınsın.
Ne olur öyle üzgün durma
Dayanamam gözlerinde yaş olmasına
Seni böyle gören kalbim kahrolur.
Şehre yeni gelmişti
Hiç kimseyi tanımıyordu
Bilmiyordu nereye gideceğini
O bir yabancıydı.
Şehir,çok karışıktı
Benim için bir yabancıdan farkın yok
Artık kalbime yabancısın,bedenime uzaksın.
Adını bile yıllar önce unuttum
Sahi adın neydi senin
Sen kaçıncı sevgilimdin?
Bedenime sıcaklık katan teninin sıcaklığını
Kalbime mutluluk veren saçlarımı okşayışını
Yanağıma kondurduğun öpücükleri
Unutmak kolay değil
En güzel duyguları,en romantik anları
Zor oldu yokluğuna alışmak
Zor oldu gülleri yıllarca koklamamak
Ama o kadar gözyaşından,acıdan,isyandan sonra unuttum seni.
Unuttum seni be vefasız
Yıllarımı alsa da oldu işte!
Sonunda başardım işte!
Seni çok sevsem de
Seninle çok güzel günler görsem de
Elbet birgün niceleri gibi ben de unuturum seni.
Elbet birgün hiç anmam ismini bile.
Hiç düşünmem günün birinde senden kalan hiçbir şeyi.
Elbet bulurum yürekten,gönülden sevecek birini.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!