Artık görmek istemiyorum yüzünü
Duymak bile istemiyorum adını
Gittiğin gün yırttım beraber çizdiğimiz resimleri.
Artık koklamıyorum bir zamanlar birlikte kokladığımız gülleri.
Sen benim için sıradan biri,kalbime uzak bir yabancı
Ama bir zamanlar öyle değildi.
Belki birgün karşılık veririm sevgine
Sana ayırırım en güzel köşeyi kalbimde.
Sararım ellerini en renkli gecelerde
En güzel öpücükleri kondururum yanağına.
Bir zamanlar mutluluk veren bu şehir
Yokluğunda yitirir tüm güzelliğini
Anlamını kaybeder sokak lambaları
Uçuşan martılar,neşeyle denize giren çocuklar
Kolkola yürüyen sevgililer yitirir değerini.
Ne yıldızlar,ne rüyalar,ne hayaller
Sensiz geçen günlerde değerini daha iyi anladım
Anladım ki sevgilisiz bir hayat yaşamak değil
Anladım ki sensiz bir yaşam hiç de rahat değil.
Yokluğunda mutluluk,huzur yok; rahat yok ruhuma
Her söz,her gülüş tuzak kalbime.
Seni severdim delicesine
Hazırdım yoluna dünyaları sermeye.
Hazırdım senin için canımı bile vermeye.
Sermiştim ilk günlerden beri her şeyi yoluna.
Sen ne yaptın peki koskoca bir hiç
Kime gönül verirseniz verin
Ama eski sevgilimi sevmeyin
Aşk yolunda onu hiç görmeyin
Bilin ki o duygusuz,o ruhsuz sizi eder mutsuz.
Siz aldanmayın bebeksi yüzüne
Atom Bombası şiddetinde yılların başlangıcıyla
Bitiş tarihleri arasında
Adı mazide kalmış bir yerde
Tren hattına yakın evin demir kapısının önünde
'Unutmadı yüreği sekiz' adlı eserde de geçen
Hamidonun,o zamanlar kıvırcık saçlı kızıyla
Seni hiç sevmedim
Bir tuzaktı gözlerine uzunca bakışım
'Ölene kadar seninleyim'
Bunlar ve nicelerini öylesine söylemiştim.
Anla işte! sevgin yalandı; gülüşüm sahteydi
Hani hatırlarmısın yıllar önceyi
'Dünyalar kadar seviyorum seni
Ölene kadar bırakmayacağım ellerini
Mezarda bile kalplerimiz olamaz ayrı.
Bu söz senindi; her gece söylerdin bunu
Sen sevgi nedir bilmeyensin
Yalan sevginle kandırdın beni
Ne güzel söyLerdin
Bebeğim,sen kalbimin tek sahibi
Ölene kadar seveceğim seni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!