Savaşı ben kazanmış gibi görünüyorum ama
İçimde nadasa bırakılmış, refahı prangalanmış bir kadın var.
Çünkü bazen haklı olmak, mutlu olmakla el ele tutuşmuyor.
Kafamın içindeki sesleri susturmak şöyle dursun, Yüreğimde kopan kıyametin çığlığını dindirmiyor.
Birbirini izdiham yarışıyla ezerek bir adım öne çıkan her bir soru, Birbiri ardına saklanmış cevaplarla kafa kafaya çarpışıyor.
Canım yanıyor diyecek yer bırakmadın bana...
Çaresiz kaldım yoktun,
Elimi uzattım yoktun,
Sesine hasret kaldım yoktun.. Bana acıyan yanımı gösterecek hal bırakmadın..
Sendin tek yönüm,
Kirpiklerimin sahibi;
Senin elin ayağın kutsaldır bana.
Senin gözlerin,
Senin duruşun,
Senin bir bakışın sebeptir bana..
Birini ilk ve son hakkını kullanırmış gibi sevmek nasıl bir duygu bilir misin..
İlk kez birini ondan öncesi ve sonrası, ondan başkası, onun kadarı yokmuş gibi sevmek..
İnsan soluna bir avuç yüreği sığdırıyorda çoğu zaman neler hissettiğini sığdıramıyor..
Bastıramıyor kimi zaman..
Susturamıyor..
Aklı başkasından alırsın, İlhamı bizden,
Anlamadın gitti uyarıdan sözden,
Az daha hoplamaya devam edersen,
Yanarsın.. Söylemesi bizden..
Nerenin başısın bilemedik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!