Hakan Şiiri - Onur Saydam

Hal hâkanı,gam yemez riyakarlıkla nağme’si silikleşir
Hak ile bâtıl,bâtın da sakl’a’sa da derman-ı yağarken Gay’b olur
Iç’te kalan Nefs-i yandıkça yansıtır alem’i kurttur Acun’u
Sefa’yı bil’e’mez izledikçe bir in’leme ile hasım’laşır

Ya Aşk,derdi anlatmak değil ;giden-i bağlamak ise bu zat-ı yalan’cı,
Kah aşağı da batar,sevgisi yakıldı,yükselen eğriltiyle
Kah yukarı gafil de,mûsik-i sesiyle un’uttur vak’ti zam’anı
Zemm ile kahro’ldum aşığın nefs-i hiçtir yok’l’aş’an gözde

Dile dokunan yâranın;ömrü bittiğinde yâr-ı hicran olur,çoğu vicdan’ı
Nida’sı bilemez el-alem de hak-sız da hakikat an’sızlıkla
Gör’en ,yaş’a’mak değil bu öfke de,sev’en yanılır dış’ı’yla
Gafil ,korkar his’le ;bilmez acı neyd’i bu İstanbul köşesinde

Nim- Temâm sultanların sultanı,keyfi ile kaç’an hâyali ile
Nizam-ı hûzün gaplı amalgam arifliği öğretmez tevazuyu
Yıkıl’mış hiç de değer mi?taşımak;bu et parçası riya’eyler rüyasıyla
Söz inkar edemez;hak la batıl saklıdır dide-i nur.

————Nim- Temâm şairler sultanı