Hak yolunun Sesi Şiiri - Sadık Kocabaş

Munzur’un suyundan abdest alırken,
Güneşin şavkıyla nura dalırken.
Kutsal dağ başında secdede kalırken,
Hakkın nefesiyle, seldir bu yayla.

Kırmancki dillerde akar bir pınar,
Bu yola can veren bin yıllık çınar.
Sözümüz hakikat, özümüz yanar,
Menevişli renkle, tüldür bu yayla.

Ziyaret önünde mumlar yanarsa,
Dertli olan canlar Hakka kanarsa.
Yedi iklim bizi böyle anarsa,
Dikenler içinde, güldür bu yayla.

Rehberim, Pîrimdir yolun ışığı,
Dolaştım dünyayı, gurbet aşığı.
Gönlümüzde taşıdık biz barışığı,
En zorlu yollarda, beldir bu yayla.

Alevî-Kürt derler, aslımız candır,
İnsan sevgisiyle dönen devrandır.
Dostun cemaliyle bu bir bayramdır,
İrfan meclisinde, haldir bu yayla.

Kalemsiz Şair’im, sesim dağlarda,
Huzur arıyoruz geçen çağlarda.
Birlik meyvesi var yeşil bağlarda,
Kardeşlik balıyla, dildir bu yayla