Hâk İle İnsan Şiiri - Baki Ortak

Hırs ile ömür sürer her cân mülk ü mâl izinde
Gaflet ile gezer âlem, serap hayâl izinde
Ne dünya vefâ gösterdi fânî emel izinde
Ne insân kurtulabildi nefs ü melâl izinde

Bir avuç hâk içün nice sultan tahta baş eğdi
Kimi servetle avundu kimi ateşle dert değdi
Deryâ misâli gönüllerde bin hicrân peydâ oldu
Ne tâlih murâd verdi ne devrân derde değdi

Gülşende bülbül ağladı her dem hazân yelinden
Şem‘-i aşkı söndürdü felek cefâ selinden
Mecnûn gibi cân verenler geçti gamın yolundan
Ne vuslat güle benzedi ne çâre dil elinden

Kubbemde yankılandı bin âh ile figânım
Sînesi kor bağlamış dert ehli her cânım
Bir lahza safâ sürmeden göçtü nice mihmânım
Ne baht güldü âşıka ne gün döndü zamânım

Meyl etti her kul yine fânî cihân murâdına
Aldandı nice gönüller dünyanın feryâdına
Kul Ortak der ki kanma yokluğun imdâdına
Ne toprak doydu kula ne kul erdi murâdına

Nakarat

Gam yükünü çeker durur şu fânî cân toprağa
Her nefes bir vedâ saklar gizli hicrân toprağa
Bir gün döner sultan olan yoksul üryân toprağa
Ne devrân yâr kalır kula ne insan toprağa

KUL ORTAK