Bir düğüm çözüldü sanki göğsümün orta yerinde,
Yılların yorgunluğu eridi tek bir nefeste.
Sorumluluk denen o ağır, kül rengi perdenin ardından,
Sessizlik kaldı geriye, bir de kendim, derinliklerde.
Elde bir fincan kahve, dumanı kıvrılır usul usul,
Akşam, pencereye yaslanmış eski bir dost gibi durur.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta