Evde işi biten
Yol alır kahveye
Kafalarda bin bir türlü sorun
Yavaş yavaş ilerlerken ayaklar
Ağızda yanan tüttürülen sigara
Her yanda ağaç sandalyeler
KÖYLÜM
Ey benim eli nasırlı köylüm
İnsanlık sende dostluk sende
Çalışıp çabalayıp üretirsin
Emek sende alın teri sende
KÖYLÜ MİLLETİN EFENDİSİ
Köylü milletin efendisidir kim neyler
Yer içer zevki sefayı sürer ağalar beyler
Devleti alayı baba bilmiş ona sarılmıştır
Halinden anlamadı bu efendiyi yönetenler
Niden başka elleri
Ayağa serem gülleri
Ben sana yanmışam
Tutam öpem elleri
Koymuşam koymuşam
KÖYÜMÜN TÜRKÜSÜ
Çıktım Tılan dağına
Yeller eser bağrıma
Kız kurban olurum ben
Giydiğin o şalvarına
Çıktım Kozan'ın kalesine
Bağrım açtım esen yeline
Yüreğim serinledi haz aldı
Gönlümde bahar canlandı
Kozan ovasında namertte yer verilmez.
Bozkurt otağında çakallar eğlenmez.
Kozanlıyım gardaş Horasan alperenleriyim,
Bizim kitabımızda kul hakkı yiyenlere itibar edilmez.
KOZANLIYIM KOZANLI
Gazi köyü Çukur köprü Kayhan dan geçtim.
Tüm güzeller içinde Hatcem seni seçtim.
Ay mı güneş mi nur musun bilemedim.
Yandım kavruldum kendimden geçtim.
Kozanlı’yım Kozanlı.
Kimse kimseyle hiç dost olmuyor
Sanki yabandan gelmiş el gibi
Zaman aynı ama insan bozulmuş
Kararmış gönülleri bakar kör gibi
Herkes kendi aleminde gezer
İçimde bir ateşsin alevlenip yakarsın
Söndürecek sensin kurban olurum
Sen ben im ol yeter ben de senin
Boyuna posuna endamına kurban olurum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!