Hacmini Genişleterek

I

Gönül, bu karanlık perdenin ardını bilmek boşuna,
Akıl ermez yaratanın o gizli, büyük oyununa.
Biz ister dua edelim, ister günah içinde yüzelim;
Onun ne ihtiyacı var senin gözyaşına, ne de suçuna?

II

Dün gece meyhanede günah kadehini diktim kafaya,
Aklımı kurban ettim o şarap kokan tatlı rüyaya.
Tövbem yıkıldı, sarhoştum ama gönlüm hâlâ ayık;
Sığındım o hiç eksilmeyen, o sonsuz bedava avantaya.

III

Ey körü körüne cenneti umup, cehennemden korkan kişi!
Bilmez misin, O’nun rahmetiyle döner bu feleğin işi?
Günahından korkma, ümidini kesme o ulu dergahtan;
Kerem sahibinin affıdır, cihanın en güzel bahşişi.