Ulu orta bir meydan ortasında asılmalıydı ,
Haksızlıklar ...
Daha elim vericisi alışıyordu insan
Dur deme cesareti yok ediliyor insanlığın
Gerekirse tek başıma çarpışırım
Çekin Üzerimden Demir Parmaklıkları
Çekin üzerimden artık demir parmaklıkları.
Yıllar yılı kurt gibi emdiniz hep kanımı.
Üç kuruşa aldınız benim altın bağımı.
Şimdi istiyor gönül, bu atın şahlanışı.
Çevir
Sevinç ve kederi yaşatan Rabbim,
Dileğimiz odur, sevince çevir.
Ben senden isteyen aciz bir kulum.
Mevla’m sonumuzu cennete çevir.
Çığlık
Bir çığlık, bir çığlık, bir çığlık daha,
Elveda demeden beni bırakma.
Uzanan elimin bakma hatrına,
Bir çığlık, bir çığlık, bir çığlık daha,
Çığlık
Pencerem kapalı perdeler örtük.
Gözlerim kapalı, kalbimse sönük,
Ver rotanı doğru gitsin de kurtul.
Her adımda bir mana denizi açılıyor
Etrafıma mis gibi kokular saçılıyor
Uçsuz bucaksız evren kainatta bir nokta
Son durağa gelmeden sakın kapından kovma
Mazgalın altından bakarlar, örümcek aydınlığa
Her bahar yıkanır saçlar, elveda ayrılığa
Yamaç bulutlardan kayar, saat akrebinde zil
Gözlerim güneşe mahkum, elimde siyah mendil
Babama
Babam doğru yapıyordu her işte.
En güzeli oydu benim gözümde.
Hiç hata yapmazdı kendi eliyle.
Küçükken öyleydi babam gözümde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!