ZAMANE Kİ; NİMET AZGINI
Zamane ki; NİMET azgını,
Nimet VEREN yazar yazgını.
Nerede BİR'imize ŞÜKÜR,
ZAMAN YOK
Kahvelerde pişpirik oynamaktan
Çocuğuyla oynamaya zaman yok
Kendilerin süsleyip püslemekten
Karasıçan'ın üzümü,
Kimse dinlemez sözümü,
İki cıngıl ver zöhürlük,
Yoksa açamam gözümü.
Üzüm hoşafı, ille de,
YAŞAYALIM BİRLİKTE
Bakın dünya kocaman
Yaşayalım birlikte
Zulüm etmeden, aman!
Yaşayalım birlikte
YAŞ DÖKÜYOR TÜRKMEN GÖZLER
Sefa sürüyorken bizler,
Salkım söğüt gölgesinde.
Yaş döküyor Türkmen gözler,
Kahpe zalim pençesinde.
KOYAN YÜREĞE YANGINI
Her gün gündüzü karartan,
Yeşil yaprağı sarartan,
Kuru tohumu yeşerten,
Beni yoktan yaratandır.
KÖYLÜDÜR MİLLETİMİN EFENDİSİ
Efendiliğe kendim soyunmadım,
Köyde doğdum Köylüdür benim adım,
Atatürk'ten aldım ben iltifatım,
Köylüdür Milletimin Efendisi.
KÖYLÜYÜM! BEN ANADOLUYUM!
Ekinimiz biçtik orakla,
Aşımızı yedik banakla,
Ayranımız içtik çanakla,
Köylüyüm! Ben Anadoluyum!
Alaca düşmüş ki; bizim bağlara,
Selam olsun gerideki sağlara,
Elin dokun, akan soğuk çağlara,
El buysun, el duysun, köyüm var olsun.
Bir cıngıl alacada bana getir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!