Hülyalar hüzün açtı, buğulu akşamlarda.
Acımadı bana hayat, ne yaz, ne kış ne de baharda.
Cahilim sanma beni, umudum, dualarda.
Elbet bir gün kavuşuruz, çiçekler açtığında.
Rabb'ime yemin, seni yaşıyorum rüyalarda.
'Hacer' diye diye ismimi unuttum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta