Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
"Bilgece..."
Tavır bu...
...
İnsan sevmeye meyillidir
Normalde...
Bilir ki, sevilirse direnir zorluklara
Bütün acılara aşkla katlanır...
Bazen öyle darlanır, öyle çaresiz hisseder ki kendini..
Ona "bir bilge" gerekir..
El uzatsın... Çözsün yumaklanmış, düğümlenmiş dertlerini.....
Şiir, o işte..... Bence.....
..
Kendi "kültürel iklimimi" buldum şiirde...
Tebrikler Tacettin Bey..
Şiir ilk dizede başlamış finale damga vurmuş şair
imgeler çok güzel şiirin ahengi mükemmel
çok beğendim kutlarım
.
.
Gelen yeri bilmiyor,
Topyekün her varoluş'un adı Dirim...
Yerde izleniyor, gökte izleniyor.
O kendi kendine konuşmaklı...
...Yalnızlık.........
Kaç cevap kilometrelik dertli bir yürek yolu?
Âşık,
Bir menzil nefesiyle......
Can inancı yön gitmek.;
Yüreğinde Pin Kod'un doğum tarihin...
Gizli bir "Çip" beyninde ben-sen kimliğin
Aşk da,
Son hedef çemberinde...
Yaradan'ı keşfetmek.!
O rengi rengine uyuşmazlı...
...Ayrılık.........
Kaç soru mahkûmiyetlik siyah bir nefes yeri?
Giden geri gelmiyor,
Her bir kayboluş'un son adı da Ölüm...
Bende gizleniyor, sende gizleniyor.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta