Hacerim, bebeğim benim!
Seni düşlemek, ilkin garaz veren bir bulantı iken yüreğime haz veren bir bunaltıya döndü...
İnsanı tahrik eden, nefsini kaşıyan; bomboş bir ifadeyi fütursuzca taşıyan bir salaklığın var.
Seni sikerek cezalandırmayı, gösterişli bir örtüyle gizlediğin saçlarından tutup ansızın çekmeyi, canının yandığını gösteren yüz ifadene zamanı dondurup sonsuzca ve donsuzca bakmayı o kadar çok isterdim ki...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta