Zor günler ve gecelerde
seviştiğin biri var mı,
seni kendinden bile çok seven,
kendi arzularından,
geçiyor saniyeler dakikalardan
saatleri geçiyor günlerindeki
geçiyor haftalar aylarımızdan
yılları geçiyor ömürlerdeki
nesil devşiriyor açtıkça mevsim
Bir enstürmanı, nasıl kullanılacağını öğrenmeden çalmayı dene bakalım, neler oluyor?
İlk okumayı yazmayı sökmeye çalıştığımız zamanlardan itibaren kullanmaya başladığımız şu enstürman: kalem; neden en zorudur enstürmanların?
Neden eli ayağı tutan, okumayı, kalem tutarak yazmayı öğrenen herkes, bir mektup yazabildiği halde en azından, hatta cep telefonlarıyla kısa mesajlar bile geçebilirken kolayca, ordan burdan alıntılar yapabilip, edebiyat bile parçalayabilirken, yazar olamaz?
Son paylaşımım konusunda şüphelerim var.
Uzanmıştım.. Ve O şiir..
İçim pek rahat değildi. Fazla mı açıklama doluydu ne_ acaba?
Bir şiir, belirleyebilir mi ne olduğumu - olacağımı - gerekeni.. hayır.
Buna gücünün yeteceğini sanmam. Sanmıyorum. Hayır hayır.. zihnimin gelecek vizyonu olamayacağını söylüyor bana bir şiir: yani neyi?
Hayatın akışında…
..Öyle tuhaf, beklenmedik olaylar gizlidir ki,
Rastlantılarla ya sevinç ya da keder,
Dalgalar halinde yayılıverir etrafa.
Hiçbir şey olmuyor gibi duyumsarken bile,
Örtülü pek çok etken,
- Evet istiyorum..
Filmlerde olduğu gibi tıpkı.
Hapy End!
- Hakediyorsun
- Teşekkür ederim.
- Yoo.Gerçekten hak ediyorsun.
Öyle ya da böyle,
Yaşayıp gidiyoruz işte!
Ne çok söyleriz bu ve benzer sözleri.
Oysa ne yaşıyoruz ve nereye götürür bu yaşam bizi?
Bilmek daha hoş olurdu.
Her dokunuş bir şey kazandırır.
Rüzgar bir dalı çatırdatırken kulağımızın dibinde
Başka bir yerlerinden yaşamın sürgün verir yeşil filiz,
Sonsuz bir devinim kazanım içinde.
Nasıl başarır bunu?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!