b İ r y O k m U ş
Böyle uzayıp giden Benim efsanem…
“Senlik ve Benlik” kavramsallığından çıkarak yola;
Sen dursan da Ben durmadan durmaz… durdurmaz…
‘Dün Gece’ mi yoran sizi?
Ah!
Durun bir dakika,
Suçlu ‘Dün’ değil,
Ne de ‘Gece’.
Suçlu: Suçsuzluğu
İzlekler azaldıkça mavi sularda
Yeşile durur akıntılar moraltılarla
Biraz daha uzaklaşır anısı yabancılaşır
Soluklaşan yüzler kalır ansal fotoğraflarda.
Günü yaratmak, dalga tünellerinden
tozun toprağın içinde
etkilendiğimiz
eklendiğimiz
açıkça bir gökyüzü
açıkça güneşli bir gün
“Yüzeye bakmak..
yüzeye bakmak ve
enlemesine, boylamasına,
derinlemesine düşünmek..
düşünmek diklemesine..
ve dağıtmayı düşünmek tüm tabloyu..
Bir başlangıç yapmak gerekiyor
dalmak için sihirli Kuğu’suna.. dünyanın
Kuğu’nun Kuğu’su.. Kuğu..
:Boşluk.
Varsayalım ki eleştirmek-
Dünyanın Han olduğu fikrini içtim tuzlu ve buruk,
Çalan davulun anlamına yöneldim.
“Benim göğüm pırıl pırıl,
Yağmurum temiz benim..”
Kimsenin duymak,
Anlamak, bilmek, hak vermek,
Onaylamak ya da reddetmek,
Eleştirmek durumunda kalmayacağı;
Kimseyi böylesi bir zorlamaya sokamayacağımız;
Artık hiç kimseyle,
Bir bebeğin pasta kremasına avucunu daldırıp
Ağzına götürüşünü,
Sonra da parmaklarını
Benim dudaklarımda gezdirişini izledim,
Anıtsal dizi filmimde defalarca.
Sebep-sonuç ilişkisi budur diyorsunuz
Ve henüz sohbet edemedik, çünkü
Belli çok meşgulsünüz.
Aramızda bir ilgi var aşikar
Ve evet sanırım karşılıklı da..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!