Hayalin düştüğü zaman gözlerime,
İçimde bir şehir uyanıyor, sessizce.
Soğuk gecenin koynunda, üşüyorken sokaklar,
Uykusundan uyanmıştı yalnızlığım, kan ter içinde.
Bedenim kocaman bir hapishane, tek mahkûm ise, sen.
Bir mahkûma kaptırmışım, tüm özgürlüğümü, ben.
Zaman, azgın bir nehir, alıp götürüyor her şeyimi,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta