'Ben sensiz bir geceyi bile zor geçirirken,yokluğunda düşlerimde bari seni görebileyim diyerek Allah'a yalvarırken,sen hiç mi üzülmüyorsun beni böyle acımasızca,hem de ölünceye değin sensizliğe mahkum ederken...'20.12.2004
'Bu sabah uyanınca yüzünü hiç dönmedin galiba benden tarafa,nefes alıp verirken de başını çevirip bakmadın her halde İstanbul'a,henüz Güneş doğmadı,havalar da ısınmadı da buralarda,söyle beni neden mahkum ediyorsun zifiri karanlıklara,niçin beni bırakıyorsun ayazlarda...? '20.12.2004
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta