Ömürle dolsun gündüzün gecen.
Yaşam dedikleri gözdeki heyacan.
Nasıl merhametlidir nasıl sevecen.
Öldürür seven insanı gönül yarası.
Gönüller seviyorsa ne kadar yüce.
İnsan bir hoş oluyor bahar gelince.
Ne kadar nazik can ne kadar ince.
Öldürür seven insanı gönül yarası.
Kışın güneşleri yazın günü yağmur.
Seven insan Mecnunla Kerem olur.
Yürekte gözlerde mahkeme kurulur.
Öldürür seven insanı gönül yarası.
Fehmi.
Neye yarar yola düşmez gölgenin.
İçimde yara var bulunmaz melhem.
Ben kendini beyenmişleri sevmem.
Öldürür seven insanı gönül yarası.
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 22:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!