Bir çocuk deniz kıyısında,
Taş sektiriyor.
Her halka,
Bir umut çiziyor suyun üstüne.
O çocuk büyüyecek,
Belki adını hiç duymayacağız,
Ama onun gülüşünde
Bütün insanlığın yarını var.
Bir ekmeği bölüşmeyi, Öğrendiğimiz gün,
Ne açlık kalacak,
Ne de yoksulluk.
Yalnızca kavruk ellerimizde,
Direnen bir sevda olacak hayata.
Ve o zaman
Her şehir,
Her sokak,
Yer ev,
Bir şiir gibi ışıyacak.
Şairin dediği gibi,
En güzel günlerimizi göreceğiz çocuklar,
Güneşe dokunan ellerimizle..
Erkan İnce
Kayıt Tarihi : 20.8.2025 12:34:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!