her ilkbahar yeni bir tomurcuğa duruyor
hala yaşamayı seçiyorsam
hayatı maviliyor umutsuzluğu geceliyorsam
öteliyorsam yüzümde ki gülümsemeyi
miadı dolduysa sabrın
ve çatlamıdıysa taş gibi
bu umut senin için...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta