GÜZ VAKTİ
İçimde hüzün eser,
Mevsim yine sonbahar.
Rüzgâr değdikçe içime
Efkâr çoğalır, susar.
Göçer turnalar misali
Gittin, ardın duman.
Kıyıda ağlar yüreğim,
Sesim yok, gözüm yaman.
Bu ne ağır güz vedâsı,
İçim kan, dilim kilit.
Hayaller prangalı,
Ufukta güneş bitik.
Ne diyeyim bu hayata,
Mecal vermiyor yol.
Umut darağacında,
Bozuk düzende sol.
Yücel ÖZKÜ
25 Ocak 2026/15:12
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 14:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!