güz bazen insanı da alır götürür başka diyarlara
yapraklarını savurur soğuk kaldırımda
dalları kuru,fakat hala ümitli
ayrılık zamanıdır güz her akşam vakti
her devasında bahar gelsin diye beklenir
güz bazen baharı da alır götürür
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta