Aylak insan meşguliyetiydi işlerim
Gün aşırı son treni uğurlardım gardan
Bir gece dönüş yolunda ansızın
Gözlerim değiverdi gövdene.
Beklemekten kök salmış
En saygın ağacıydın İstasyon Caddesi'nin
Dudakların soğuktan bunalmış bir eski nisandı,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta