Aylak insan meşguliyetiydi işlerim
Gün aşırı son treni uğurlardım gardan
Bir gece dönüş yolunda ansızın
Gözlerim değiverdi gövdene.
Beklemekten kök salmış
En saygın ağacıydın İstasyon Caddesi'nin
Dudakların soğuktan bunalmış bir eski nisandı,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta