Bir derdi vardı çatı aralığına saklanmış güvercinin,
ürkekçe yanaştığı bir çocuğun can atışıyla yankılanıyordu onun kalbi.
Suyu içmemeliydi,
çünkü en çok umuda susamıştı.
Nereden bilebilirdi rüzgâr kanatlarını okşarken savrulacağını,
bir çocuğun elinde miydi onun kaderi
bu kadar yozlaşmışken hayat?
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta