Bir derdi vardı çatı aralığına saklanmış güvercinin,
ürkekçe yanaştığı bir çocuğun can atışıyla yankılanıyordu onun kalbi.
Suyu içmemeliydi,
çünkü en çok umuda susamıştı.
Nereden bilebilirdi rüzgâr kanatlarını okşarken savrulacağını,
bir çocuğun elinde miydi onun kaderi
bu kadar yozlaşmışken hayat?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta