Bir gün herkes çekip gittiğinde, boşluğun duvarları sana kendi sesini bile geri vermezken... işte o an anlayacaksın: kaybettiğin ben değilim, sensin.""
Bir gün, gecenin bile seni teselli edemediği bir an gelecek; o an kalbine saplanan boşluk, benden değil, kendinden vazgeçişinin cezası olacak.
""Bir gün, sevdiklerin bile seni ısıtamazken üşüyeceksin; o soğuk, benim yokluğumdan değil, senin hiç sahip olmadığın sadakatten vuracak seni."
"Bir gün, gece çökecek üstüne tüm ağırlığıyla; gökyüzü bile yüzüne bakmazken, o karanlığın içinde en çok beni arayacaksın-ama ben çoktan ışığımı senden çekmiş olacağım.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta