Sonbahar yaklaşıyor
Ahşap penceremin çürüyen çitaları kokarken
Yağmur damlaları ve ağaç yapraklarının çıkardığı müziği dinliyorum,
Islak bir zemin bulup yıldızları izledim
Ağacın mevsimsiz gölgeleri bana yüreğimi tarif ederken
Rüzgarlar buğday başaklarının sakalını ve saçlarımı beyazlatıyor.
Kurumuş dalların çıkardığı nadide ses bana hüznümü unutturuyorlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta