Güvenmiyorum...
,
öğrendim sonunda ne olduğunu
kendini anlatma güvenmiyorum
bakınca gözünün nem dolduğunu
yalan ağladığın güvenmiyorum
,
yarım kaldı aşkım her günüm talan
inandığın gerçek sadece yalan
bana senden bilki hatıra kalan
dilindeki zehre güvenmiyorum
,
bu gecede hüzün uğradı bana
aramaz sormazsın ne oldu sana
derdini dinlerim bir anlatsana
çoğu sözün sahte güvenmiyorum
,
sevgi istemiştim kem gözlerinden
düzgün laf duymadım ben sözlerinden
güzelliğin gitmiş nur yüzlerinden
riyakar olmuşsun güvenmiyorum
,
gözlerin dolarsa düşünüp beni
ilk kimler okşadı senin tenini
hangi kirli kollar tuttu elini
gözlerime bakma güvenmiyorum
,
ağlaman boşuna feryad boşuna
oynadığın oyun gitmiş hoşuna
dönderdin beniyse kafes kuşuna
esir aldın zorla güvenmiyorum
,
herkese anlattım sevda dediler
bu işler böyledir olur dediler
ne bana ne sana haklı dediler
hep gözden düşürdün güvenmiyorum
,
ahmet güveneyse nedir nefretin
bitmedi nedense onaysa kinin
yazar şair oldu uğruna senin
seviyorum deme güvenmiyorum...Ahmet Güven
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 23:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!