Güvenmek Sevmektir Şiiri - Nurgül Ankara

Güvenmek sevmektir, ilk adım odur,
Temelsiz bir bina çökmeye mahkûm.
Gönül sarayında huzur durudur,
Güvensiz bir sevgi, boş bir uçurum.

Bir bakışta gizli binlerce yemin,
Şüpheyle örülür en karanlık ağ.
Adımların olsun her zaman emin,
Güven yoksa kalpte, buz tutar bu dağ.

Sevdanın dilinden ballar süzülür,
En gerçek yeminler, en tatlı sözler.
Güvenle bakınca dertler çözülür,
Aşkın ışığını yansıtır gözler.

Laf olsun diye mi söylenir hani?
Söz dediğin kalpten bir mühür ister.
Yalanla boyanan şu dünya fani,
Güven, sevgi için bir ömür ister.

Anlamsız kalır o süslü cümleler,
Şayet içinde bir doğruluk yoksa.
Hüzne boyanır tüm aydınlık günler,
Vefa sofrasında yerin çok azsa.

İnançtır kalpleri bağlayan halat,
Kopsa da bir daha tutmuyor yeri.
Aşk dediğin bazen koca bir sanat,
Güvenle keşfetmek gerek derini.

Sözlerin büyüsü güvenle başlar,
Dudaktan kalbe bir köprü kurulur.
Diner o zaman gözdeki tüm yaşlar,
Bulanık duygular elbet durulur.

Kalemim kağıda bu sırrı yazar,
Huzurla uyumak en büyük murat.
Şüphe rüzgarıyla değerse nazar,
Sevgiyle dik durur sarsılmaz hayat.