Güvenme Şiiri - Nurettin Sevim

Sen sen ol kimseye güvenme sakın.
Güvendiğin dağa kar yağar önce.
Nice söz, yalandan ibaret artık,
Dost bildiğin sana vurur dönünce.

Dost dediğin bile sırtından vurur,
Kimseye güvenme, yalan çok derin,
Sanma ki seninle, çıkarla dosttur.
İşine geldiği kadardır yerin.

Nice el tuttum ki itti çukura.
İnsandan insana en büyük tuzak,
Bu devrin oyunu kurnazlık dolu.
Güvenme kimseye, uzak dur uzak.

.