Güven duygusuyla daha ilkokul sıralarında tanıştım.
Annem her sabah okula yollarken,
“Güvenme kızım kimseye,” derdi.
Sonra eklerdi:
“Ben sana güveniyorum ama,
çevrendeki ya da karşına çıkacak insanlara güvenmiyorum.”
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bir bebeğin katili olmuşsunuz, yazık. Allah affetsin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta