Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

"bir ağaçta koşa dal,biri menem biri sen
dile düştü bu masal, dalındayam yeri sen,
üste mai gök-yüzü,altta yağız yer çökse
nice yüzyıllar bizim kalbimiz tek atacak
Türk olmak,türkçe olmak alemi çınlatacak...

O geceye sabah açılmamıştı
Dadaşlar o vakit tabyalardaydı...
Aklar ki karadan seçilmemişti
Bir anda bin korku düşmanı sardı..

Onlar gülle attı bizimkiler taş

resmini görünce içim kaynadı
koptu içerimde derin bir fizah
özlemin hasretin sen oldun adı
benden başkasına etmedim izah...

gün oldu sıkıldım sen diye baba

"senin baban muhtar mı?
maşallah işler tıkır
böyle hikaye var mı?
sen zenginsin biz fakir

parsel parsel arazı

Allah rahmet eylesin..
"Usta desem çırağına... sana diyesim kalır.
Uçmağına rahmet olsun Bahaettin karakoç
sana dua esirgeyen hangi yan, kesim kalır ?
göçmeğine rahmet olsun Bahaettin Karakoç...

Baharın hazana sırtı dönüktü,
Kar yağdı beyaza rengini döktü,
Şu mevsim omzuma ağırlık çöktü,
Adam sende deyip eğleniyorum...

Zamana sitemim olsa ne yazar

Yağmur değdi yarama, acıma mihman düştü
bade içti erenler bahtıma ayran düştü
Ömrümün safahatı bir bir geçti aklımdan
kulli şeyin kadir aklıma Süphan düştü...

Göklere el açmış bahtiyar ağaç
senin görkemine gıptayla baktım
kim bilir gölgene kimlerdir muhtaç
gölgende sadece ben olacaktım...

iştiyakım arttı hevesim arttı

Güneş menem..Kehkeşana bakarım..
Alemin göğü değil keşana bakarım
Adem oğlu halk edildi emenna
Men ademde ehli şana bakarım...

Ol Huda'nın esmasında el-basir

boşuna değilmiş vurgun olduğum
kız senin bakışın, sevmeme yeter
sevdanı yüklenip yorgun olduğum,
iyi ki varmışsın, dememe yeter...

elbette yılların götürdükleri,