Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Korkuya kapılır ürperir insan,
İrkilir aniden kör gecelerde...
Her saat bir başka, her an nasılsan,
Böylesi benzerlik var gecelerde...

İçine yumulur çiçekler neden,

Her zaman her şey için, korkmamalı gerçekten,
Günlerimiz var daha, gezip göreceğimiz...
Çok şeyler var dostlar, geçmişten gelecekten...
Hesap soracağımız, hesap vereceğimiz...

Demekle olmuyor yaşamak lazım
Yaşarken bir fasıl bir ramak lazım
Aslında korkmadan oynamak lazım
Yolcusu olmayan yol bize kaldı
Issızlık içinde olmak masaldı..
Bu yolda yolculuk korkudur Balam...

Kız Senin Yüreğin...
ölçmeye tartmaya mahal yok bende
kız senin yüreğin aleme değer
hayata tutundum senin sayende
kız senin yüreğin aleme değer

"kalemler yazmadı okuyamadım
kalemlere değil ele kırgınım
hayatı gördükçe kavrayamadım
sonuçta kurumuş dala kırgınım...

insan emek verir bekleye durur

kırk yıllık hoca ben, fetva veren sen
biraz ayıp, biraz abes değil mi ?
diyorum ki biraz saygı göstersen
seninkisi biraz heves değil mi

mesleğini seçmemişsen bana ne

Göz göze gelince irkilip bana,
Dikme gözlerini konuşmadan gül...
Bilesin doyamam, dalsam hülyana,
Hülyana dalmışsam, konuşmadan gül...

Tebessüm dolarken dudaklarınız,

Burada da destanlar, kalemle yazılmadı
Onbin şehit ses verdi, Sisli Kop dağlarına,,,
İkinci bir Plevne, Kop dense de bir adı
Şehitler nefes verdi; Sisli Kop dağlarına...
Şehidi olmayan dağ, dağ olsa da kim tanır?
Şehitsiz dağlar bize, bu yüzdendir utanır...

Kokun sinmiş odana seni anarak girdim
O koltuk, masa, dolap bir hasretle baktılar
Zamana dalıp şöyle iç çektim, iç geçirdim
Bundan sonra kim bilir? Kimin olacaktılar

Yalan yok ya hislerim bir dostun yokluğuna

sana bir şiir yazsam ona da hayat versem
tad versem ehat versem sevmeye fırsat versem
sana bir şiir yazsam ve ona maksat versem
Sana bir şiir yazsam güneş gibi ay gibi
Sana bir şiir yazsam yazması kolay gibi...