Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bir yalnız ceylansın avcın gibiyim,
Saçlarının telleriyle tut beni…
Sanırım sevincin,acın gibiyim..
Adı neyse kana kana tat beni…

Sevgiyle tutmuşsam nazik elini
ben onu günahtan saymıyorum ki
tan atmış şafağın sessiz gelini
yanımda değilsen doymuyorum ki...

Gecenin karanlık odakları var

Sevgine bulaştım berbat haldeyim
İçimde öylesi muhkem oturdun
Seninle bir halde bir hayaldeyim.
Sevginle sen beni nereye götürdün.

Özlerim yalan yok belli edemem

Sana gönül borcum var,
Ödemektir maksadım...
Gönlüm ondan tarumar,
Sen oldun tuzum tadım...

Bu yalancı dünyanın,

Sen yelken ol ben rüzgar
Kalbimiz olsun deniz
Sen güneş ol ben buhar
Neler olur görseniz
Sen diyar ol ben ilgar
Barış olalım sessiz

Eften büften bilmezem
Şen yüreksen merhaba
Ondan -ki sevilmezem
Sen yüreksen merhaba..

bahara yaz olmuşam

Adını bilmem ne, koyan babanın
doğuran ananın, aşı kefsizmiş...
şeref nedir diyen dili kabanın
meğerse kendisi en şerefsizmiş...

Ne pencereden bakar,
Ne balkona çıkarsın,
Ne bize gelmiyorsun,
Ne bir türkü yakarsın...

İçimde bir duygu var,

İçmişim yudum yudum, içime doldu sıcak,
Bakarken gözlerime, olgun, kibar, içtendin...
Bir şiir yazman beni daha da ısıtacak,
Düşündüğüm, sevdiğim, güvendiğim ki sendin...

Anlatmam gereksiz bir hikayedir,
Sen ona ne kadar çok benziyorsun...
Sorma ki benzemek suç mudur, nedir? ...
Sen ona ne kadar çok benziyorsun...