Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Topu şaha kalktı dokunduğunda,
Kundağa mermiyi öyle koymuştu...
Ya Allah diyerek yekindiğinde,
Mesafeyi göz ayarı saymıştı..

Bir topun sadece sağlam namlusu,

Seviyorum yalan yok
Yalansız görmek isterim
Senden başka kalan yok
Kalansız görmek isterim

Doğru çıkan fallar gibi

sevmek seni sevmektir;
arzu ile dolarak...
seni sevmek demektir;
ve seninle olarak...

sevmek seni sevmektir;

Sen Leyla ol ben mecnun,
Aradıkça seveyim…
Sen koyun ol ben kuzun,
Ardın sıra meleyim…

Sen arzu ol ben kamber,

Biz neler okuduk, neler işittik
Adaletin şaşmaz mikyası için
Neyi kabul ettik, neleri ittik
Hükümsüz hâkimin sayası için…

Çoğuna bey dedik beyzade sandık,

Çevrene şöyle bir bak öyle bir hayal kur ki....
Varlığımi duyuver hislerimi de hisset,
Yüreğim seni, senle öyle duyar, okur ki..
O nadanın yaptığı, işte bu hisse haset...

Kar yağar serince, serince birden
Aklıma gelirsin ey Sarıkamış...
Her lapa bir yara açar derinden
Haykırıp derim ki; vay Sarıkamış...

Bilmem kafan yatar mı, yatmasa da yap yorum,
İsterdim ki içimde, ağır bir yük olsaydın...
İtiraf ediyorum, samimi söylüyorum,
Ya ben küçük olsaydım, ya sen büyük olsaydın...

Sana göre ben yok muyum hiç miyim?
Anasız babasız yetim piç miyim?
Sen temel taşısın ben kerpiç miyim?
Düşünsene hak hukuku yiyen sen,
Suç işleyen ve suçsuzum diyen sen…

Dünyaya gözünü açtığın ilk an,
Kulağına ezan, okunur yavrum,
Bir fidan dikilir; olur hatıran,
Annen seni senden, sakınır yavrum…

El bebek, gül bebek günler geçerde,